خیلی وقتها و در بسیاری از سخنرانیهای مسئولین به دفعات شاهد هستیم که صحبت از ایجاد فرصتهای شــغلی بــرای جوانان، اســتفاده از توانمندیها و ظرفیتهای افراد جوان در پستهای مدیریتی در جایگاههای مختلــف دولتــی و ایجاد فضای مناســب برای رشد و ارتقاء ایشــان فراهم شده و این موضــوع موردت وجه دولتها در ادوار مختلف میباشــد اما در عمل غیر از معدود مواردی که با توصیههای خاص و به سبب نسبتها، روابط یا مسائل جناحی به وقوع میپیوندد و جهت یا مــواردی که از روی ناچاری و صرفا استفاده ابزاری جهت استناد بر عملی شدن شــعارها صورت میپذیرد، کمتر شاهد توجه به جوانان توانمند برای انتصابات مدیریتی در سطوح مختلف هستیم.
اســتان همدان هم فــارغ از ایــن موضوع نیســت؛ به کارگیری افــراد بازنشســته در مناصــب مختلف مدیریتی در شــرایطی که افراد بســیاری میتوانند عهدهدار آن سمت باشــند، علاوه بر کاهــش انگیــزه در بین نیروهای موجود، جا را برای ورود افراد جدید و اســتخدام ایشــان باز میکند که درنهایت منجر به اشــتغال پایدار، تشــکیل خانواده و درنتیجه ارتقاء سطح سلامت، اقتصاد ، آرامش روانی جامعه و درنهایت کاهش جرم و جنایت در کشور میگردد.
بهکارگیری مجدد افراد بازنشسته اتفاقی بود که دریکی دو دولت قبــل برخالف روشها و سنتهای قبلی به شــدت باب شد و افراد زیادی حتی در ســطوح کارشناسی مشمول تمدید دوره بازنشستگی یا حتی جذب مجدد در دستگاهها به عنوان قراردادی شدند.
این رویکرد در دولت فعلی و قبلی با شعارهای صادره در خصوص توجه به جوانان، اشتغال ایشان، هموار شــدن راههای ازدواج و حتی توزیع عادلانه ثروت در مغایرت شدید بود که و با صدور دستورالعمل و بخشنامههایی اخیرا دولــت بر این موضوع تأکیــد کرده که افراد بازنشسته که همچنان به کار اشتغال دارند، باید رابطه استخدامیشان با دولت قطع شود که این اقدام را به فال نیک میگیریم.
جدای از این موضوع، اســتمرار حضور برخی افراد با ســابقه بالا (حال یا بازنشسته مجدد بهکارگیری شــده و یا افراد با سابقههای بالا و در آســتانه پایان خدمت) در پســتهای مدیریتــی، علاوه بر ایجاد فضــای رخوت و سســتی در مجموعه، نبود خالقیت در کار، بیانگیزگــی و روزمرگیهای کاری و کندی حرکت، منجر به ایجاد بیانگیزگی نزد افراد جوانتر نیز خواهد شــد چراکــه در چنین وضعیتی هیــچ افقی را برای رشــد و ارتقاء خود و همچنیــن نبود فرصــت جهت ابراز تواناییهای مدیریتی خود نمیتوانند متصور باشند.
شعار گریزی و عمل به صحبتها و وعدهها، فرهنگی اســت که اگر نهادینه شــود، کمتر شــاهد وعدههــای توخالــی و غیرعملی و درنهایــت ایجاد ناامیدی و بیاعتمادی مردم (در خصوص مبحث جاری جوانان) نسبت به دولتمردان خواهیم بود.
علی ثقفی - مدیرمسئول هفته نامه اکباتان
لینک فایل pdf نشریه اکباتان: